Jefferies: VS plant meer AI-datacenters dan de chipvoorraad kan vullen

De bouw van datacenters in de Verenigde Staten gaat sneller dan vorig jaar, maar blijft ver achter bij wat er is aangekondigd. En naast stroom en vergunningen dient zich een tweede fysiek knelpunt aan: het verpakken van AI-chips. Dat staat in een rapport van zakenbank Jefferies dat The Register heeft ingezien.

Satellietbeelden in plaats van persberichten

Jefferies leunt op cijfers van analysebureau SynMax, dat wekelijks satellietbeelden gebruikt om bouwlocaties te volgen: het bouwrijp maken van grond, het verschijnen van de eerste constructies en de voortgang daarna. Dat maakt onderscheid mogelijk tussen projecten waar daadwerkelijk wordt gegraven en projecten die alleen zijn aangekondigd — een verschil dat in dit marktsegment nogal groot blijkt.

SynMax verwacht dat de Amerikaanse capaciteit groeit van ongeveer 11 GW bruto in 2025 naar 16 tot 18 GW in 2026. Dat is een opwaartse bijstelling: de vorige schatting lag op 14 tot 16 GW. Voor 2027 legt het bureau de praktische bovengrens in de "low 20s" aan gigawatts.

Het probleem zit in de verhouding met de plannen. De hoeveelheid grond die bouwrijp wordt gemaakt voor nieuwe projecten is gestabiliseerd. Om de ruim 80 GW te halen die uit aangekondigde projectpijplijnen en vraagmodellen voor 2028 volgt, zou er veel meer zichtbare activiteit moeten zijn. Een eerder Jefferies-rapport constateerde dat slechts de helft van de voor 2026 geplande Amerikaanse capaciteit in aanbouw was, en dat aan tot 80 procent van de pijplijn voor 2028 nog geen schop was gezet.

Verpakken als flessenhals

Nieuw in deze analyse is de rol van advanced packaging. Een AI-versneller bakken is maar de helft van het werk: de dies moeten daarna met onder meer HBM-geheugen worden samengevoegd met hoge-dichtheidsverbindingen voordat serverbouwers ze kunnen inbouwen. Zelfs chips die in de VS worden geproduceerd, gaan voor dat stapje vaak naar Taiwan. Dat maakt van de verpakkingscapaciteit een smoorpunt tussen fabriek en draaiend datacenter.

SynMax schat dat de bestaande verpakkingscapaciteit genoeg versnellers kan leveren voor ongeveer 13 GW. Reken je daar cpu's, geheugen, koeling en overige verbruikers bij, dan kom je op circa 17,5 GW aan totaal datacentervermogen. Twee extra verpakkingsprojecten die in 2027 in bedrijf moeten komen, zouden daar nog 6 GW bij kunnen doen — en zo landt de bovengrens opnieuw in de lage twintig gigawatt.

Het is niet de eerste waarschuwing van dit type. Een rapport van London Economics International concludeerde vorig jaar dat als alle Amerikaanse projecten voor 2025 tot 2030 doorgaan, daarvoor 90 procent van de hele wereldwijde groei in AI-chipaanbod naar de VS zou moeten vloeien.

Texas en Virginia bepalen het beeld

De bouw concentreert zich in een paar staten, vooral Texas en Virginia, waardoor vertraging in één markt de landelijke cijfers meteen raakt. In Texas is een ononderbroken netaansluiting lastig te krijgen; wie bereid is af en toe af te schakelen, komt sneller aan de beurt.

Dat hoeft geen probleem te zijn, zegt Jesse Gossett, oud-ontwikkelaar en deelnemer aan de ERCOT-werkgroep voor grote afnemers, tegen Jefferies: 99 procent uptime is financieel houdbaar zolang afschakeling voorspelbaar genoeg is om te modelleren, te verzekeren of in serviceafspraken te verwerken. Wat de rekensom stukmaakt, is een onvoorspelbaar bevel om binnen vijf minuten terug te schakelen. Een geplande stop van een uur of twee vangt een datacenter op; een melding met vijf minuten aanlooptijd niet.