Starship gaat vandaag voor het eerst voor een echte baan om de aarde, met 26 Starlink V3-satellieten

SpaceX probeert vandaag voor het eerst in de geschiedenis van het Starship-programma een echte baan om de aarde te bereiken. Vlucht 14, die de missienaam Starlink 31-1 draagt, heeft een lanceervenster van 75 minuten dat opengaat om 7.15 uur CDT, oftewel 12.15 uur UTC — 14.15 uur Nederlandse tijd. Aan boord zitten 26 Starlink V3-satellieten.

Dertien keer bewust net geen baan

De voorgaande dertien vluchten van de gecombineerde Starship-Super Heavy-raket waren allemaal opzettelijk suborbitaal. Dat was een veiligheidskeuze, legt NASASpaceflight uit: zo kon SpaceX de volledige stack testen zonder het risico per ongeluk een onbestuurbaar voertuig van 52 meter lang, negen meter breed en 160 ton in een baan achter te laten. Raakten teams de controle kwijt — wat een paar keer gebeurde — dan kwam het schip er hoe dan ook weer in.

Die aanpak leverde wel data op. In latere missies testte SpaceX met veertig minuten coast-fase het uitzetten van eerst dummy-satellieten en later echte V3's, plus het opnieuw starten van een Raptor in de ruimte als repetitie voor een deorbit-burn. Omdat de schepen net onder baansnelheid bleven, kon het bedrijf gecontroleerde terugkeers gebruiken om het hitteschild te meten. Dat leidde tot aanpassingen als ablatief materiaal onder de tegels vanaf Ship 30 en het wegwerken van naden tussen de tegels.

De laatste twee vluchten liepen goed af voor het schip, minder voor de booster. Bij vlucht 12 had Booster 19 problemen met de boost-back en ging verloren bij de landingsburn, terwijl Ship 39 tijdens de klim een Raptor Vacuum verloor maar zijn lading alsnog uitzette en netjes in de Indische Oceaan landde. Bij vlucht 13 klom Booster 20 perfect en startte alle motoren voor de boost-back, maar die burn werd afgebroken door ice ingestion, waarna de booster bij de landingsburn niet alle motoren aan kreeg en in de Golf explodeerde. Ship 40 zette wel alle twintig Starlink V3-satellieten uit en overleefde de terugkeer intact, tot verrassing van SpaceX zelf.

Licentie kwam zaterdag

Voor deze missie had SpaceX een aangepaste licentie van de Amerikaanse FAA nodig. Die kwam er, en niet alleen voor de lancering: het bedrijf kreeg ook een terugkeerlicentie voor Starship. Waar lancering en terugkeer eerder onder dezelfde definitiesectie vielen, zijn ze nu gesplitst in twee secties binnen dezelfde licentie. NASASpaceflight meldde zaterdag dat de goedkeuring binnen was. Reservedagen lopen van 29 september tot 4 oktober.

Het vluchtprofiel

Volgens Spaceflight Now vliegt de missie met booster B21 en schip S41. Geen van beide wordt geborgen. SpaceX houdt tijdens de klim en de eerste coast-fase de toestand van de raket in de gaten. Gaat alles goed, dan ontsteekt Ship 41 ongeveer 25 minuten na de lift-off één van zijn drie Raptors op zeeniveau om de baan te verhogen en rond te maken. Besluit SpaceX die insertion burn niet te doen, dan volgt het schip een suborbitale baan zoals bij eerdere vluchten.

Bij een geslaagde insertie begint het uitzetten van de satellieten zo'n 34 minuten na de lancering, in stappen van ongeveer een minuut, gespreid over een halfuur. SpaceX zei eerder tot zestig V3's per vlucht te kunnen meenemen, maar houdt het deze eerste keer op 26. Drie daarvan hebben extra camera's om beelden van de hitteschildtegels van het schip te maken.

Daarna blijft Starship ongeveer zes omlopen in de ruimte. Bijna negen uur na de lancering volgt een deorbit-burn van elf seconden, en ruim een uur later een gecontroleerde landing in het water bij de westkust van Zuid-Amerika. Afhankelijk van hoe deze vlucht verloopt, kan SpaceX bij vlucht 15 proberen ook de bovenste trap op te vangen.